وقتی سخن از نمایشنامهخوانی به میان میآید، اغلب به یاد اجرای نمایشنامهخوانیها در سالنهای تئاتر میاُفتیم امّا باغآینه با رویدادهای مرسوم، کاری ندارد بلکه هدفش از این کارگاه نمایشنامهخوانی آنست که پرسش عمیقتری را مطرح کند:
نمایشنامه زندگی شما چیست؟
شما زندگیتان را بر اساس چه نمایشنامهای ادامه میدهید؟
سرنوشت این نمایشنامه به کجا خواهد رسید؟
اریک Eric به طرزی زندگی میکرد که گویی رابین هود است. او از ثروتمندان میگرفت و به فقرا میداد. سازماندهندهی اتحادیه کارگری بود و تمام سعی خود را به کار میبرد که تا حد ممکن از مدیران ثروتمند پول بیرون بکشد و به کارگران «فقیر» بدهد.
شما نمایشنامهٔ زندگی خود را خودتان نوشتهاید...
چرا ما با خود چنین میکنیم؟ چرا چنین تصمیمات خانمانبراندازی میگیریم؟
صحنهای از تئاتر را تصور کنید که زنی پیش پزشک متخصص زنان میرود و اکثر معاینههای لگنی را پزشکان مذکر انجام میدهند و از اینرو تجربهٔ این معاینه، آکنده از ابهامها و شرم و خجالت برای هر دو طرف هستند.
تا به حال نقش یک آدم پلید را در زندگی بازی کردهاید؟
نقشِ یک آدمِ خودشیفته که از تحقیرِ دیگران لذت میبرد، چطور؟
نقشِ یک انسانِ بدبین که به هیچکس در جهان اعتماد ندارد، چطور؟
سلام بر آنانکه خود را به روی صحنهٔ تئاتر میبرند.
به جلسهٔ سوم کارگاه دو واحد نمایشنامهخوانی خوش آمدید.