معنای لغات و توضیحات بیت: 

صبا: در ادبیات فارسی سمبل و نماد پیام‌رسانی است. صبا اگرچه همان نسیم صبحگاهی است اما نقشش آن است که پیام‌ها را به دوستان می‌رساند.

به لطف بگو: حافظ در حال تأکید است که ای صبا «با مهربانی» بگو؛ نحوه‌ی گفتنِ تو (صبا) مهم است. چرا؟ زیرا که می‌خواهیم غزال رعنا، ناراحت نشود.

غزال: آهو

رعنا: در زبان فارسی یعنی زیبا و خوش‌رفتار؛ اما در زبان عربی معنای منفی دارد به معنای خودخواه و خودشیفته. فرعون از همین کلمه است. برخی واژه‌ها این گونه هستند که وقتی از زبانی به زبان دیگر می‌‌آیند کلا تغییر معنا می‌دهند.
آن غزالِ رعنا: وقتی ما برای کسی نام دوم می‌تراشیم؛ این نام با توجه به تصویر ایشان در ذهن ما ساخته می‌شود. تصویر معشوق در ذهن حافظ اینگونه بوده است که یارش مانند آهو زیبا، بلندقامت است

کوه و بیایان: مجاز از تمام هستی
سر به کوه و بیابان دادن: کنایه از آواره شدن، جستجوگر شدن، شیدا شدن

معنای بیت:

ای صبا با مهربانی به آن یاری که مانند غزال زیبا، بلندبالا و دوست‌داشتنی است بگو؛ تو سبب جستجو و کنجکاوی ما هستی، تو باعث شدی که ما در هستی، در کوه و بیابان و در جهان می‌گردیم و شیفته، شیدا و آواره‌ی توییم. 

مفهوم بیت:

• اگر می‌خواهی حرفی بسپاری باید به نسیم صبحگاهی بسپاری
• اگر می‌خواهی به کسی چیزی را بگویند به لطف باید بگویند
• اگر می‌خواهی دنبال کسی بگردی اگر غزال رعنا باشد بهتر است
• اگر جستجوگری به این پرسش باید پاسخ دهی که دنبال چه چیزی در جهان هستی، هستی؟